210997Büyüklerimiz, “Mekanlar insanla güzelleşir” der. Ne kadar haklı olduklarını bugün birkez daha anladım.

Bayram nedeniyle okullar tatil edildi. Sokağın karşısındaki okul tatil nedeniyle sessizliğe büründü. Koskoca okul matemde gibi. Hiç çocuk sesi yok. Terkedilmişlik hakim. Sessiz ve soğuk. Yabancı…

Sevmedim hiç hoşlanmadım bu durumdan. Üşüdüm… Buz tuttum…

Aynı duyguyu İzmir’den İstanbul’a geldikten sonra birkez daha yaşamıştım. Haber vermeden babamlara gitmiştim. Onlar da erkek kardeşime gitmişler. Anahtarım vardı ve içeri girdim.

Babam annem ve yeğenim Mehmet Reha evde olmayınca o çok sevdiğim ev hiçbir şey ifade etmeyen beton yığınına dönüşmüştü. O gün de içimin üşüdüğünü hissetmiştim. Ürpermiştim… O kadar yabancı gelmişti ki sanki o eve ilk kez girmiş gibiydim…

İçinde insan olmayan mekanlar isterse saray olsun gönülleri ısıtmıyor.

Okulların açılmasının üstünden çok zaman geçmemesine rağmen ne çok alışmışım çocukların sesine… ne çok sevmişim tanımadığım yüzlerce çocuğu…

Mekanlar değil güzel olan…

Mekanları güzel kılan şey içinde yaşayan insanlar…

🙂 İyi bayramlar…

Bir cevap yazın